Nowe wymagania dotyczące programów prac na lata 2019–2020

Nowe wymagania dotyczące programów pracy w roku akademickim 2019-2020 sugerują, że nauczyciele będą mogli dokonywać własnych korekt podczas opracowywania programu nauczania przedmiotów. Jeśli wcześniej konieczne było jasne przestrzeganie ustalonych wymagań, teraz każda szkoła tworzy główną dokumentację regulacyjną i zarządczą, biorąc pod uwagę jej indywidualne cechy. W różnych instytucjach edukacyjnych stosowane programy mogą się między sobą różnić. Niemniej jednak muszą one koniecznie spełniać państwowe standardy edukacyjne (GEF) i być opracowywane na podstawie dostarczonego przykładowego programu kształcenia ogólnego (VET).

Podstawowe wymagania

Opierając się na zunifikowanej strategii państwa, wszystkie instytucje edukacyjne powinny zapewniać edukację (przedszkolną, podstawową, podstawową, średnią itp.) Zgodnie z opracowanymi standardami GEF. Zapewniają formowanie się jedności przestrzeni edukacyjnej i logiczną sekwencję przejścia przez każdy poziom edukacyjny. Normy określają wymagania dotyczące struktury planów edukacyjnych, warunki ich realizacji i oczekiwane rezultaty. Dlatego każdy student po ukończeniu studiów powinien posiadać pewną wiedzę, umiejętności, które z powodzeniem może wdrożyć w przyszłości.

Przybliżony podstawowy program edukacyjny (VET) opracowany przez Ministerstwo Edukacji jest dokumentem o charakterze rekomendacyjnym. Kształcenie i szkolenie opisuje podstawowe wymagania dotyczące opanowania każdego konkretnego przedmiotu, obowiązkowej części badanego materiału. VET zaproponowany przez państwo obejmuje niezmienne i zmienne części. Obejmują one przedmioty obowiązkowe i dodatkowe dyscypliny. Programy pracy na lata 2019–2020 są opracowywane na podstawie przykładowych planów edukacyjnych, w których nauczyciel może samodzielnie przeznaczyć czas na opanowanie materiału do nauki.

Dokonywanie własnych korekt jest dozwolone zgodnie z następującymi ustalonymi kwotami:

  • Oceny 1-4 - 20% czasu nauki;
  • Oceny 5-9 - 30%;
  • Klasy 10-11 - 40%.

Ważne jest, aby wszystkie uzupełnienia były zgodne z podstawowymi zasadami i nie wykraczały poza ramy następujących dokumentów regulacyjnych:

  • Ustawa federalna „O edukacji w Federacji Rosyjskiej” z dnia 29 grudnia 2012 r. N 273-ФЗ;
  • GEF dla odpowiedniego poziomu wykształcenia;
  • przybliżony podstawowy program edukacyjny;
  • szkolny program edukacyjny;
  • list Ministerstwa Edukacji z października 2015 r. nr 08-1786 „W sprawie programów pracy przedmiotów edukacyjnych”.

Projektowanie programu pracy

Programy prac na lata 2019–2020 powinny być zgodne z ogólnym planem instytucji edukacyjnej i obejmować następujące elementy:

  • nota wyjaśniająca;
  • ogólna charakterystyka procesu edukacyjnego;
  • dyscyplina treści;
  • lista tematów ułożonych w logicznej kolejności;
  • podział godzin na opanowanie dyscypliny;
  • oczekiwane wyniki;
  • weryfikacja asymilacji materiału, którą można przedstawić w formie testów, pracy niezależnej lub kontrolnej.

Nauczyciel nie może wykluczyć ani zmniejszyć elementów niezmiennej części ogólnej strategii edukacyjnej. W ten sposób zapewniony jest rozwój głównych dyscyplin w celu uzyskania podstawowego wykształcenia zgodnie z federalnym stanowym standardem edukacyjnym. Dodatki wprowadzone przez nauczyciela w części zmiennej umożliwiają stworzenie bardziej indywidualnego procesu edukacyjnego, podkreślając specyfikę instytucji. Ponadto wykorzystanie osobistych zmian metodologicznych jest niezbędnym elementem rozwoju procesu edukacyjnego jako całości w kraju. Metoda nauczania nie może pozostać niezmieniona przez długi czas. Powinien spełniać współczesne potrzeby studentów i ułatwiać opracowywanie nowych informacji. Szczególnie ważne jest nauczenie dziecka krytycznego myślenia i analizy uzyskanych danych, ponieważ dziś codziennie powstaje ogromny przepływ informacji, co nie zawsze jest racjonalne.

W swojej pracy nauczyciel może korzystać z następujących opcji planów pracy:

  • Zalecenia GEF dostosowane do procesu edukacyjnego w instytucji;
  • programy autorskie;
  • sporządzić własną dokumentację regulacyjną i zarządczą (która wymaga obowiązkowego zatwierdzenia wielopoziomowego).

Aby opracować program pracy dla określonej dyscypliny, który zostanie wykorzystany podczas procesu edukacyjnego, konieczne jest:

  1. Sprawdź ramy regulacyjne.
  2. Wybierz podstawę spośród proponowanych standardów.
  3. Wybierz podręcznik z listy FPU.
  4. Określ cele studiowania przedmiotu (nie powinny być sprzeczne z GEF i VET).
  5. Aby przeanalizować wsparcie edukacyjne i metodologiczne oraz bazę materialną, które są wykorzystywane w instytucji edukacyjnej.
  6. Aby sformułować planowane wyniki.
  7. Projektuj treści z jasnym sformułowaniem badanych tematów i wskazaniem wymaganej liczby godzin.
  8. Opracowanie kalendarza i planu tematycznego.
  9. Definicja literatury dodatkowej.
  10. Tworzenie materiałów kontrolnych i pomiarowych.

Po zakończeniu programu pracy należy go zbadać w stowarzyszeniu metodologicznym, a następnie uzgodnić z zastępcą dyrektora ds. Akademickich. Ponadto dokumentację zatwierdza dyrektor instytucji edukacyjnej.

Federalna lista podręczników

Lista podręczników, które mogą być używane w szkołach w latach 2019-2020, została zatwierdzona przez Ministerstwo Edukacji w grudniu 2018 r. (Zamówienie nr 345 „Na liście federalnej ...”). Zawiera 910 podręczników do głównego programu szkół ogólnokształcących. Zawiera także dodatkowe podręczniki i literaturę z pewnymi szczegółami (na przykład dla szkół, w których pracują z dziećmi niepełnosprawnymi).

Nauczyciel może samodzielnie wybrać podręcznik dla określonego przedmiotu zgodnie z wybranym przez niego (opracowanym) programem nauczania. Podręczniki nie różnią się bardzo od siebie. Różnica polega na sposobie prezentacji materiału, poziomie złożoności.

Każdy podręcznik ma własną kopię wirtualną, z której można korzystać w domu lub podczas zajęć. Współczesne szkoły co roku aktualizują bazę materiałów edukacyjnych, co umożliwia korzystanie z różnych sposobów prezentacji materiałów. Korzystanie z projektorów, telewizorów panoramicznych, interaktywnych tablic pozwala na wizualizację podręczników. Dlatego elektroniczne podręczniki są nie tylko kopią papierowych „kolegów”, ale mają także pewne dodatki. Na przykład infografiki, elementy interaktywne, obrazy z możliwością powiększania. Umożliwia to poprawę poziomu materiałów szkoleniowych w celu lepszego opanowania dyscypliny.