Czy w 2020 r. Dojdzie do niewypłacalności

Nie tak dawno temu ludność Rosji, dzięki swojemu gorzkiemu doświadczeniu, poczuła, co jest domyślne. Tragiczny kryzys finansowy z 1998 r. Dotknął prawie każdą rosyjską rodzinę. Upadek waluty krajowej, aw rezultacie gwałtowny wzrost cen, niepłacenie wynagrodzeń i świadczeń, bezrobocie - wszystko to pogrążyło większość ludności w ubóstwie. I chociaż większość Rosjan w obecnych czasach żyje od wypłaty do wypłaty i nie ma żadnych specjalnych oszczędności, strach przed niewypłacalnością jest głęboko zakorzeniony w ludzkich umysłach. Masowe upychanie w sieciach społecznościowych, że upadek rubla nastąpi w 2020 r., Jeszcze bardziej podsyca pesymistyczny nastrój w społeczeństwie.

Polityka gospodarcza obecnego rządu

Wejście do pięciu największych gospodarek świata do 2024 r. - to wektor polityki gospodarczej dzisiejszych liderów. Aby wdrożyć plan, rząd musi zaostrzyć PKB przy parytecie siły nabywczej. Teraz Rosja zajmuje szóste miejsce w tym wskaźniku w światowym rankingu. Urzędnicy państwowi energicznie deklarują, że zadanie jest wykonalne, ponieważ wzrost gospodarczy wykazuje pozytywną tendencję, pomimo restrykcyjnych sankcji USA.

Ponadto zadłużenie zewnętrzne, które doprowadziło kraj do kryzysu w 1998 r., Jest dziś znikome. W ciągu ostatnich dziesięciu lat Rosja spłaciła prawie wszystkie swoje długi, w tym spłatę długu państwowego Związku Radzieckiego. Z drugiej strony gospodarka jest nadal silnie uzależniona od cen energii. I choć ta zależność ostatnio nieco osłabła, gwałtowny spadek cen ropy i gazu może doprowadzić do kryzysu finansowego.

Rząd stara się wzmocnić gospodarkę za pomocą następujących programów:

  • rozwój sektora produkcyjnego gospodarki;
  • substytucja importu;
  • wzrost stawek podatkowych;
  • powstrzymywanie inflacji;
  • zwiększenie liczby pracowników poprzez reformę emerytalną;
  • poprawa sytuacji demograficznej.

Czas pokaże, czy taka polityka będzie skuteczna, czy doprowadzi do zamierzonego celu i czy uratuje rosyjską gospodarkę przed zaniedbaniem. W międzyczasie wiodący ekonomiści i analitycy świata przedstawili pod tym względem zupełnie inne wersje.

Dla informacji. W 2018 r. Rosyjska gospodarka zajęła zaledwie 12 miejsce pod względem PKB. Kanada i Korea Południowa zajęły odpowiednio dziesiąte i jedenaste miejsce. Wiodąca pozycja według Banku Światowego zajęła Stany Zjednoczone.

Prognozy władz i społeczeństwa

Wiadomości o możliwym podejściu do nowego kryzysu światowego latem 2018 r. Zostały opublikowane na oficjalnej stronie internetowej Międzynarodowej Organizacji Finansowej Banku Światowego. Według Banku Światowego, w perspektywie długoterminowej fala kryzysu finansowego ogarnie światową gospodarkę za 2-3 lata. Dla Rosji będzie to najsilniejszy czynnik negatywny, który w połączeniu z sankcjami zachodnimi może doprowadzić do dewaluacji rubla.

Jednak już w grudniu 2018 r. Andras Horvai, stały przedstawiciel Banku Światowego w Federacji Rosyjskiej, powiedział w „Raporcie o rosyjskiej gospodarce”, że wszystko nie jest takie złe. Według ekonomistów tempo wzrostu rosyjskiej gospodarki w latach 2018-2020 wyniesie od 1,5% do 1,8%. A w przyszłości, według dyrektora banku, tempo może osiągnąć 3%. Szef zauważył również, że pomimo ogromnego wpływu światowej gospodarki, kompetentna polityka gospodarcza władz pozostaje kluczowym czynnikiem stabilności gospodarczej Federacji Rosyjskiej.

Analitycy Raiffeisenbank są również pesymistyczni. Odpływ kapitału z powodu amerykańskich sankcji, niewystarczające środki na spłatę pozostałego długu publicznego, niestabilna cena ropy - wszystko to zagraża rosyjskiej gospodarce. Eksperci uważają, że można uniknąć niewykonania zobowiązania, jeśli cena ropy zbliża się do 100 rubli, co jest mało prawdopodobne.

Przedstawiciele rosyjskiego rządu odrzucają prawdopodobieństwo niewypłacalności w Rosji w 2020 r. Główny finansista kraju Anton Siluanov, powołując się na oficjalne dane, potwierdza, że ​​po raz pierwszy w ciągu ostatnich kilku lat dochody budżetowe przekroczyły wydatki. Jednocześnie w 2020 r. Oczekuje się, że nadwyżka budżetowa wyniesie 1,22 bln. rubli, aw 2021 r. - 0,95 biliona. pocierać Trudno jest ocenić, czy taka „poduszka finansowa” ochroni gospodarkę kraju przed wahaniami cen ropy i rosnącymi sankcjami zachodnimi. Jednak wszystkie prace rządowe mają na celu rozwój gospodarki krajowej w przyspieszonym tempie. Prezydent wyznaczył sobie zadanie do 2020 r., Aby doprowadzić tempo rozwoju gospodarczego do poziomu powyżej światowej średniej. Plan rozwoju został przygotowany przez Gabinet Ministrów i już zaczął być wdrażany.

Rzecznik rosyjskiego prezydenta Dmitrij Pieskow zapytany o potencjalne zagrożenie kryzysem gospodarczym na dużą skalę w tym kraju powiedział, że prawdopodobnie wszystko będzie dobrze i nie należy oczekiwać bankructwa.

Dmitrij Pieskow

Lekcje z przeszłości: 1998 Domyślnie

Kryzys finansowy sprzed dwudziestu lat był logiczną konsekwencją nieudanej polityki gospodarczej rządu. Przyciąganie pożyczonych środków przez długi czas i niemożność prawidłowego obliczenia ich możliwości finansowych stały się jednym z głównych powodów niewywiązania się z zobowiązań. Napompowane budżety w ramach „życia na kredyt” doprowadziły do ​​niemożności terminowej spłaty zadłużenia i wywiązania się ze zobowiązań wynikających z pożyczek.

Niepiśmienna polityka podatkowa z duszącymi stawkami uniemożliwiła rozwój małych i średnich przedsiębiorstw. Dlatego początek rozwoju gospodarki rynkowej w kraju niemal natychmiast doprowadził do deficytu budżetowego w wysokości 29,4% PKB. Sytuację pogorszyły krótkoterminowe obligacje państwowe. Prawie wszystkie zasoby finansowe kraju były zaangażowane w piramidę finansową GKO. Przychody ze spekulacji obligacjami były tak zyskowne (do 140% rocznie), że inwestorzy przestali inwestować w realne sektory gospodarki. W końcu rozdęta bańka mydlana pękła do sierpnia 1997 r. Państwo nie było w stanie spłacić długów.

Z czynników zewnętrznych świata impulsem do załamania finansowego był kryzys w krajach Azji Południowo-Wschodniej. Najwyższe stopy wzrostu od 10 lat zakończyły się załamaniem rynków akcji i walut. Po upadku tajlandzkiej waluty w 1997 r. Waluty innych krajów azjatyckich szybko się osłabiły. Według ekspertów przyczyną kryzysu południowo-wschodniego było nieefektywne wydawanie pożyczonych środków. Międzynarodowy Fundusz Walutowy starał się ustabilizować waluty krajów, zapewniając znaczne wsparcie w postaci finansów i proponując programy mające na celu przezwyciężenie kryzysu. Ale nie udało się zapobiec wpływowi kryzysu azjatyckiego na światową gospodarkę.

Dla informacji. Nieznaczny spadek rubla rosyjskiego spowodował prawie całkowitą deprecjację. W sierpniu 1998 r. Rubel w stosunku do dolara amerykańskiego wyniósł 6,29 rubla. za dolara, 1 września 1998 r. - 9,33 rubli., 1 października - 15,91 rubli., a 1 stycznia 1999 r. już 20,65 rubla.

Obejrzyj wideo: Ursus skarży się na brak wsparcia. 'Resort blokuje rozmowy z Zambią' (Październik 2019).